کد خبر: ۱۳۰۰۱۴
تاریخ انتشار: ۱۸ اسفند ۱۳۹۷ - ۰۹:۲۷

ایرج ناظمی: استانداران سابق، از ده سال پیش تا کنون مدعی بودند که احوال نزار آب اصفهان فرصت تفکر آزاد و کار و تلاش را از آنها گرفته و اجازه نداده تا به امور مختلف استان رسیدگی کنند.

«ذاکر اصفهانی» می گفت زاینده رود اصفهان، نیمی از انرژی اش را صرف خود نموده و «زرگرپور» هم مدعی بود که تمام تجارب چندین ساله اش را به کار گرفته تا مبادا به جای آب، هوا از شیر آب خانه ها تراوش کند.«مهرعلیزاده» هم اگر چه نیامده، رفت ولی همان مقدار را هم سرگرم طرح چند ماده ای خود در حوزه آب شرب و زاینده رود بود. اما حالا دیگر «عباس رضایی» نمی تواند از این جور حرف ها بزند.

آمارها نشان می دهد میزان بارندگی در اصفهان 3 برابر شده و تا حدود 220 درصد رشد داشته است. اصفهان که چندین سال متوالى با تغییر اقلیم مواجه بود و طى این سال ها دچار خشکسالى و کم آبى شده بود، در سال 97 رحمت الهى شامل حالش شد و بارش هاى پر باری را تجربه کرد.

مسئولین آبفای اصفهان نیز اعلام کرده اند که مردم این دیار همچنان به صرفه جویی در مصرف آب پایبند بوده و نگرانی ها در زمینه تأمین آب شرب به میزان کافی رفع شده است.

از سرچشمه های زاینده رود هم خبرهای خوبی منتشر شده و رشد 310 درصدی بارش ها نسبت به سال قبل را حکایت می کنند. حالا دیگر جاری شدن دائمی زاینده رود هم دور از ذهن نیست و اندکی پیگیری و تمرکز بر روی موضوع آبخیزداری کفایت می کند تا حتی گاوخونی هم پر آب شود؛ که اگر نشود، دیگر باید دلیل آن را در ناتوانی های مدیریتی دانست.

یک ذره آب قرضی از افغانستان وارد ایران شد و دریاچه خشکیده هامون را پر آب کرد. پس چطور می توان برای اصفهان که در مرکز کشور است و در شمال و جنوب و غرب خود، بارش برف های چند متری را شاهد بوده، انتظار غرق آب شدن گاوخونی را نداشت؟ یعنی اگر کسی چنین احتمالی را نفی کند، دیگر باید ناتوانی را در عمق ذهن و توانش جستجو کرد.

حالا که به لطف الهی مهمترین دغدغه استان برطرف شده، استاندار اصفهان دیگر می تواند فارغ از تمام بحران های مربوط به آب در حوزه شرب و کشاورزی و صنعت، پاشنه کفش ها را بالا کشیده و به امور بر زمین مانده اصفهان برسد. جاری ساختن دائمی زاینده رود را باید به پیگیری مدیران میانی و نمایندگان استان بسپارد و خود به تمام مواردی بپردازد که رها و سرگردان مانده اند. از اقتصاد و صنعت و ورزش اصفهان گرفته تا فرهنگ و اجتماع و امنیت و سیاست، باید همگی در ید قدرت استاندار اصفهان محیط شوند تا بار دیگر دوران شکوفایی اصفهان پدیدار شود.

یک اتاق بازرگانی تازه نفس، صنایع آماده به کار، نیروی انتظامی و اطلاعاتی و امنیتی مقتدر، شهرداران و مدیران پا به رکاب، مجلس و نمایندگانی پیگیر و در اتحاد، فرهنگ و هنر و رسانه های مشتاق و همیشه همراه و مهمتر از همه مردمانی حاضر در صحنه و تاریخ ساز، بستری را آماده کرده اند تا یک نفر به عنوان مدیر ارشد استان بتواند با تدبیر و درایت خود این دیار پهناور را هدایت نموده و به سر منزل توفیق برساند.

اگر بخشی از آرامش و شرایط امروز را هر یک از استانداران پیشین تجربه می کردند، شاید چه ها که نمی کردند و اگر امروز سکاندار ارشد استان نتواند کاری از جلو برده و باری از زمین بردارد، باید تمام اشاره های تقصیر را تنها به سوی او نشانه رفت.

استانداری که غبغب او بادی به خود ندارد و با پاویون و Vip و Cip هواپیما بیگانه است و مانند مردم کوچه و بازار تردد می کند، حیف است که بنشیند و تنها گذر ایام را به تجربه بگذراند. زمان برای او اندک است و نهایت به حد دو سال فرصت خدمت دارد. او می تواند خود یک منشور مدیریتی شود، یک الگو باشد و کاریزمایی بسازد که معیار آیندگان لقب بگیرد.

سخنانش نباید بی مایه فطیر شوند. جلساتش نباید بی نتیجه باشند. چراغ اتاقش از صبح اذان تا نیمه شب نباید خاموش شود و ماشین بازرسی اش نباید که از حرکت باز بماند.

دیگر وقت ارجاع و نشستن نیست. خنده دار است اگر عریضه به او، سر از میز روابط عمومی تازه کارش در بیاورد و او خود باید پیگیر تمام گلایه ها باشد. شلاق تدبیر او باید چنان شانه های مدیران بر جا نشسته و راکد و بی دغدغه را نوازش دهد تا همگان، دوران سکون و رکود را فراموش کرده و یکه تاز رفع مصائب و مسائل اصفهان شوند.

باد آمده است و دیگر آلودگی نیست. باران آمده است و بی آبی نیست. خلاصه آنکه ابر و باد و مه و خورشید و فلک به کار آمده اند و برای استاندار اصفهان، دیگر بهانه ای نیست.



ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* نظر:
شماره پیامک:۳۰۰۰۷۶۴۲ شماره تلگرام:۰۹۱۳۲۰۰۸۶۴۰
پربیننده ترین
آخرین اخبار
پرطرفدارها