ایرج ناظمی: در کنار توانمندی های بسیاری که «مهدی‌جمالی‌نژاد» از آن برخوردار است، نقاط منفی متعددی هم در نوع کنش و رویه‌های صدارتش دیده می شود که بر پتانسیل مثبت او سایه انداخته و باعث شده تا عملکرد ساختار ارشد دولت در اصفهان با انتقادات بسیاری مواجه باشد.

برخی از انتقادهای جاری به رویکرد، تفکر و نوع رفتار استاندار اصفهان مربوط هستند و برخی نیز عملکرد او و منصوبین رفاقتی و سیاسی‌اش در ارکان دولتی استان را در بر می گیرند.

جالب آن است که علیرغم اطلاع قطعی «جمالی‌نژاد» و زیردستان او از حجم عظیم گلایه های موجود، تاکنون هیچگونه واکنشی را در تایید یا نفی موارد مختلف شاهد نبوده ایم و بی تفاوتی جاری، به بی خیالی و گاه بی التفاتی به منتقدین تعبیر شده و این رویه، خود انتقادی بر انتقادات دیگر افزوده است.

معمولا در هر ساختار دولتی، مجموعه ای که موظف به بررسی نظرات و انتقادات، توجیه یا واکنش نسبت آن بوده و مخالف را به منتقد و منتقد را به موافق تبدیل می‌کند، تحت عنوان «روابط عمومی» شناخته می شود و نکته اسفبار این است که در حال حاضر ضعیف ترین بخش استانداری اصفهان جایی نیست به جز «اداره‌کل روابط‌عمومی»!

این اداره که با شرح وظایف گسترده و همگام با نفر اول استان در تکاپوست، فراز و نشیب بسیاری را در طول سالیان گذشته سپری نموده و اگر چه با افت و خیز فراوانی همراه بوده ولی همواره برای ارکان دولتی و غیر دولتی به عنوان مرجع، مأوا و حتی الگوی عملکردی مورد توجه قرار گرفته است. اما در زمان حاضر، به جهت دلایلی که مشخص نیست، این نقش در مجموعه استان به قهقرا رفته و دیگر چیزی از آن اعتبار و اعتماد گذشته به چشم نمی آید.

روابط عمومی استانداری اصفهان اگر چه در سال گذشته و با انتصاب مدیرکل فعلی آن با استقبال و نشاط چشمگیری مواجه شد و همراهی گروه های مختلفی از جمله مدیران روابط عمومی های ادارات، رسانه ها، تشکل های غیر دولتی و دانشگاهیان را به خود جلب نمود اما به دلایل نامعلوم آرام آرام تحلیل رفت و به انزوا رفت.

 فانتزی بازی و عدم واقع‌گرایی در رویکردها، نداشتن خط مشی صحیح در تعاملات درون و برون سازمانی، عدم بهره گیری از ضریب نفوذ و اختیارات ممکن، فرصت سوزی، ترد صاحب نظران، عدم شناخت هنجاری های حوزه ارتباطات، حاشیه نشینی، بی برنامگی در واکنش به چالش ها و در نهایت تکیه بر کنش سنتی بدون خلاقیت و نوآوری از جمله ضعف هایی است که روابط عمومی استانداری اصفهان را در احاطه خود قرار داده است.

این مجموعه اگر چه سعی کرد با مشارکت فعال در برگزاری سه همایش و نشست و سمینار در حوزه روابط عمومی و مطبوعات، همگرایی خاصی را در بین فعالین عرصه ارتباطات ایجاد کند ولی عدم توجه به مختصات رسانه‌ای باعث شد تا کمترین تاثیر و بازخورد را شاهد بوده و تلاش صورت گرفته در این زمینه در همان محل جلسات مدفون شود.

در حالی که «مهدی‌جمالی‌نژاد» به عنوان مدیر ارشد استان بیش از هر فرد و مسئول دیگری بر اطلاع رسانی سریع و صحیح تاکید و به آن نیاز دارد، برگزاری کنفرانس مطبوعاتی استاندار در آستانه اجلاس آفریقا در ضعیف ترین شکل ممکن، عدم پیگیری تشکیل سریع و مستمر شورای مشورتی رسانه ها، حضور تشریفاتی در شورای اطلاع رسانی، عدم برگزاری جلسات استاندار با مدیران روزنامه های محلی، تقلیل ارتباط با خبرنگاران استان به ارسال پیام در چند گروه مجازی و... را می توان به عنوان بخش دیگری از نقاط ضعف روابط عمومی استانداری در حوزه اطلاع رسانی ذکر نمود.  

مشخص نیست که بر سر روابط عمومی استانداری چه آمده است و چرا به این روز و حال افتاده ولی وقتی ابتدایی ترین شرح وظیفه چنین مجموعه ای پوشش اخبار عملکرد و جلسات استاندار و معاونین او در نظر گرفته شود، کوتاهی در این زمینه با سئوال و ابهام فراوانی مواجه است.

وقتی سایت استانداری به عنوان اصلی ترین مجرای اطلاع رسانی از انتشار اخبار و گزارش های مهم استان عقب افتاده است، وقتی به جای توجه به رسانه های پویا و ریشه دار، بستر جولان بلاگرها و کانالیست‌‌های مجازی فراهم می شود، وقتی در برابر هجمه ناجوانمردانه نشریات سایر استان ها در غائله خط لوله یزد، «جمالی‌نژاد» در تنهایی رها می شود، آیا نباید در ماهیت روابط عمومی و نقشی که ایفا می کند شک کرد؟

در نگاه دیگر نمی توان صرفا مدیرکل روابط عمومی استانداری را مسئول و مقصر تمام این مصائب دانست. شاید ایراد اصلی در انتخاب صورت گرفته و شیوه گزینش وی باشد.

فرض کنیم «علی دایی» را به عنوان سرمربی تیم ملی شمشیر بازی انتخاب کنند. قاعدتا سرنوشت آن تیم قبل از حضور در میدان مسابقه قابل پیش بینی است. اما نکته مهم در این است که شکست و سرافکندگی تیم شمشیر بازی چیزی از ارزش های فوتبالی سرمربی آن کم نمی کند و تنها کسانی را تحت تیغ و سئوال قرار می دهد که چنین فردی را برای هدایت چنان تیمی انتخاب کرده اند!

مدیرکل فعلی روابط عمومی استانداری هم قابلیت های فراوانی دارد. فردی صادق، مسئولیت شناس، پر تلاش، متخصص با دانش و توانمندی علمی و تجربی بی شمار است. ولی واقعیت آن است که برای فعالیت در حوزه «روابط عمومی» ساخته نشده.

او می توانست به عنوان مدیرکل فرهنگ و ارشاد اسلامی اصفهان، رییس یکی از دانشگاه های مطرح استان یا حتی در جایگاه معاون استاندار منصوب شود و منشا پیشرفت و پویایی فراوان باشد. ولی با اشتباه محض «جمالی‌نژاد» که بدون مطالعه و بررسی جوانب مختلف و به شکلی شتابزده و بدون مشورت کافی چنین انتصابی را به فرجام رساند، نه تنها یکی از نخبگان اصفهان را به باد فنا سپرد بلکه او را به پاشنه آشیل استانداری تبدیل کرد.   

در حال حاضر هم بررسی جوانب موضوع نشان می دهد که برای اصلاح وضعیت موجود و نجات ساختار ارشد استان از وضعیتی که در آن گرفتار شده و تقریبا تمام اصفهان را تحت تاثیر خود قرار داده است، راهی نیست به جز تغییر مدیرکل روابط عمومی استانداری که یا باید از طریق استعفای داوطلبانه وی صورت گیرد و یا اینکه شخص «جمالی‌نژاد» خود دست به کار شده و فردی مناسب را برای تصدی این مسئولیت معرفی کند.