پایگاه خبری روزنامه نصف جهان
یک برنز سهم ورزش اصفهان در ناگویا
یک برنز، نتیجه نهایی اصفهان در ناگویا بود؛ اما پشت این یک مدال، فاصله قابل توجهی با کارنامه ۱۰ مدالی جاکارتا دیده می‌شود؛ فاصله‌ای که حالا نیازمند پاسخ و برنامه است.
آرمان کیانی: عملکرد ورزشکاران اصفهانی در بازی‌های آسیایی ناگویا ۲۰۲۶ با کسب تنها یک مدال برنز به پایان رسید؛ نتیجه‌ای که در مقایسه با ۶ مدال هانگژو و ۱۰ مدال جاکارتا، ضعیف‌ترین کارنامه مدالی اصفهان در چهار دوره اخیر بازی‌های آسیایی را رقم زده است.
به گزارش نصف جهان بیستمین دوره بازی‌های آسیایی آیچی ـ ناگویا با پایان رقابت‌ها و بسته شدن پرونده کاروان ایران به پایان رسید. ایران در این دوره با کسب ۱۹ مدال طلا، ۱۸ نقره و ۱۵ برنز و مجموع ۵۲ مدال، در جایگاه ششم جدول قرار گرفت و نسبت به هانگژو یک پله صعود کرد. در مقابل، سهم اصفهان از این رویداد تنها یک مدال برنز بود؛ مدالی که در رشته بسکتبال مردان به دست آمد.
برنز بسکتبال؛ تنها مدال اصفهان در ناگویا
ارسلان کاظمی، بازیکن اصفهانی تیم ملی بسکتبال، یکی از اعضای تیم ایران در ناگویا بود و فرزاد کوهیان نیز در کادر فنی تیم ملی حضور داشت.تیم ملی بسکتبال ایران با پیروزی برابر چین در دیدار رده‌بندی، مدال برنز این رقابت‌ها را به دست آورد.به این ترتیب، ارسلان کاظمی به‌عنوان بازیکن و فرزاد کوهیان به‌عنوان مربی، تنها نمایندگان اصفهان در تیمی بودند که توانست برای ورزش استان در ناگویا مدال به ارمغان بیاورد. اصفهان در این دوره هیچ مدال طلا یا نقره‌ای کسب نکرد.
۱۶ ورزشکار اصفهانی در ناگویا
بر اساس فهرست ورزشکارانی که در نهایت در رقابت‌های ناگویا به میدان رفتند، ۱۶ ورزشکار اصفهانی در رشته‌های مختلف حضور داشتند.در هندبال، صابر حیدری، محمدمهدی بهنام‌نیا، مهران رهنما و علی‌امیر یوسفی برای تیم ملی ایران به میدان رفتند اما تیم ایران به مدال نرسید.در ووشو نیز شاهین بنی‌طالبی، زهرا کیانی و مینا پناهی درچه نمایندگان اصفهان بودند که از کسب مدال بازماندند.پردیس عیدی‌وند، ملی‌پوش نجف‌آبادی، در کوراش حضور داشت و یاسمن لیموچی نیز در پومسه نماینده اصفهان بود. در دوومیدانی، ریحانه مبینی، حسن عجمی و حسین نوری در ترکیب ایران قرار داشتند. مبینی در پرش طول هشتم شد، عجمی در پرتاب وزنه به مقام پنجم رسید و نوری نیز در ۱۵۰۰ متر از صعود بازماند. سام استکی در بوکس، فاطمه امینی در تیراندازی و مرضیه پرورش‌نیا در تراپ دیگر ورزشکاران اصفهانی حاضر در ناگویا بودند که به مدال دست پیدا نکردند. در نتیجه، از مجموع این حضورها تنها بسکتبال توانست نام اصفهان را در جدول مدال‌آوران ناگویا ثبت کند.
چهارمی زهرا کیانی و چند فرصت از دست‌رفته
در میان ورزشکاران اصفهانی، برخی تا آستانه مدال پیش رفتند اما در نهایت روی سکو قرار نگرفتند. زهرا کیانی در ووشو یکی از نزدیک‌ترین ورزشکاران اصفهانی به مدال بود و در رده چهارم قرار گرفت و یاسمن لیموچی نیز در پومسه تا فینال پیش رفت و پنجم شد . حسن عجمی در پرتاب وزنه پنجم شد و ریحانه مبینی نیز در پرش طول در جایگاه هشتم قرار گرفت. این نتایج نشان می‌دهد فاصله برخی ورزشکاران اصفهانی با سکو زیاد نبود، اما در نهایت هیچ‌کدام نتوانستند تعداد مدال‌های استان را افزایش دهند.
افت مدال‌های اصفهان از جاکارتا تا ناگویا
کارنامه چهار دوره اخیر بازی‌های آسیایی، روند نزولی مدال‌آوری اصفهان را نشان می‌دهد. در اینچئون ۲۰۱۴، بر اساس آمارهای منتشرشده در رسانه‌های استانی، یک مدال طلا و ۶ مدال نقره به نام ورزشکاران اصفهانی ثبت شد. چهار سال بعد در جاکارتا، عملکرد اصفهان به اوج این دوره رسید و ورزشکاران استان ۳ طلا، ۵ نقره و ۲ برنز کسب کردند؛ مجموعاً ۱۰ مدال. در هانگژو ۲۰۲۲، تعداد مدال‌ها به ۶ کاهش یافت؛ ۳ نقره و ۳ برنز و بدون مدال طلا. حالا در ناگویا، این روند با سقوط به یک مدال برنز ادامه پیدا کرده است. به این ترتیب، تعداد مدال‌های اصفهان از ۱۰ مدال در جاکارتا به ۶ مدال در هانگژو و یک مدال در ناگویا رسیده است.
ناگویا ضعیف‌ترین کارنامه چهار دوره اخیر اصفهان
اگر مجموع مدال‌های چهار دوره اخیر را ملاک قرار دهیم، ناگویا ضعیف‌ترین عملکرد مدالی اصفهان در این بازه محسوب می‌شود. اوج این عملکرد در جاکارتا با ۱۰ مدال رقم خورد. در هانگژو این تعداد به ۶ رسید و در ناگویا تنها یک مدال برنز برای استان ثبت شد. به لحاظ درصدی، اصفهان در ناگویا نسبت به جاکارتا ۹۰ درصد از مجموع مدال‌های خود را از دست داده است. نکته قابل توجه دیگر، حذف کامل طلا و نقره از کارنامه استان در ناگویاست؛ موضوعی که تفاوت این دوره را با جاکارتا بیشتر می‌کند.
مقایسه تعداد ورزشکاران؛ آماری که باید با احتیاط بررسی شود
در برخی گزارش‌های پیش از بازی‌های ناگویا، تعداد نمایندگان اصفهان متفاوت اعلام شده بود. علت بخشی از این اختلاف، استفاده از واژه «نماینده» برای ورزشکار، مربی، داور و سایر اعضای فنی بود. از همین رو، مقایسه مستقیم تعداد کل نمایندگان اصفهان در هانگژو با ۱۶ ورزشکار حاضر در ناگویا، از نظر آماری دقیق نیست. برای سنجش افت سهم استان، باید تعداد ورزشکاران اعزام‌شده در دو دوره و رشته‌های حاضر در هر دوره به‌صورت جداگانه مقایسه شود. در واقع آنچه با اطمینان بیشتری می‌توان گفت، این است که فهرست نهایی ورزشکاران اصفهانی حاضر در ناگویا شامل ۱۶ نفر بوده است.
چرا مدال‌آوری اصفهان کاهش یافته است؟
آمار ناگویا یک واقعیت را روشن کرده است، اما به‌تنهایی علت آن را مشخص نمی‌کند. کاهش مدال می‌تواند تحت تأثیر عواملی مانند تعداد سهمیه‌ها، تغییر نسل ورزشکاران، مصدومیت، سطح رقابت در هر رشته، تغییر برنامه مسابقات و شرایط آماده‌سازی تیم‌ها قرار داشته باشد. از سوی دیگر، وضعیت استعدادیابی، حمایت از ورزشکاران رده‌های پایه، شرایط باشگاه‌ها، امکانات تمرینی و حفظ ورزشکاران نخبه نیز از موضوعاتی است که در بررسی عملکرد یک استان باید مورد توجه قرار گیرد. بنابراین برای پاسخ دقیق به چرایی افت اصفهان، صرفاً بررسی نتایج ناگویا کافی نیست و باید عملکرد چهار سال گذشته ورزش قهرمانی استان نیز بررسی شود.
از ۱۰ مدال جاکارتا تا یک برنز ناگویا؛ هشدار برای ورزش اصفهان
عملکرد اصفهان در بازی‌های آسیایی ناگویا را نمی‌توان جدا از روند سه دوره اخیر بررسی کرد. استانی که در جاکارتا ۱۰ مدال گرفت، در هانگژو ۶ مدال کسب کرد و اکنون با یک برنز به کار خود پایان داده است. این کاهش، فارغ از علت‌های آن، زنگ هشداری برای ورزش قهرمانی اصفهان محسوب می‌شود. اکنون پرسش اصلی برای مسئولان ورزش استان این است که چه عواملی باعث شده خروجی مدالی اصفهان در مهم‌ترین رویداد چندرشته‌ای قاره آسیا طی دو دوره متوالی کاهش پیدا کند و چه برنامه‌ای برای بازگشت به سطح جاکارتا وجود دارد. ناگویا برای ورزش اصفهان پایان یک دوره نیست؛ اما می‌تواند نقطه‌ای باشد که مسئولان استان را وادار کند درباره مسیر استعدادیابی، پرورش قهرمان و حمایت از ورزشکاران نخبه، ارزیابی جدی‌تری انجام دهند.
ناکامی‌ها پرده آخر
یک برنز، نتیجه نهایی اصفهان در ناگویا بود؛ اما پشت این یک مدال، فاصله قابل توجهی با کارنامه ۱۰ مدالی جاکارتا دیده می‌شود؛ فاصله‌ای که حالا نیازمند پاسخ و برنامه است.