رامین رضاییان:
کد خبر: ۲۱۷۰۶۰
تاریخ انتشار: ۲۲ شهريور ۱۴۰۰ - ۱۶:۰۲

نصف جهان: رامین رضاییان در گفت‌وگوی مشترکش با تلویزیون فیفا و رسانه «فوتبال در قطر» خود را اینگونه معرفی کرد: «رامین رضاییان هستم، فرزند ایران، بازیکن فوتبال».

رضاییان سپس گریزی به خاطرات کودکی‌اش از برگزاری جام جهانی زد: «وقتی بچه بودم، یادم است زمانی که جام جهانی برگزار شد و برزیل به قهرمانی رسید، رونالدو با گل‌هایی که می‌زد و مدل مویی که داشت، برای من خیلی جالب بود. آن روزها تصویری به یادماندنی برای من بود. رونالدو و ریوالدو تأثیرگذارترین بازیکنان در جام جهانی بودند و در نهایت هم برزیل به قهرمانی رسید».

وی ادامه داد: «آن زمان دوران کودکی را سپری می‌کردم و چون برزیل را خیلی دوست داشتم، فقط به خوشحالی کردن فکر می‌کردم. خیلی دوست داشتم که بتوانم مارادونا را در جام جهانی ببینم، اما آن دوران به سن من نمی‌خورد».

بازیکن تیم ملی فوتبال ایران در جام جهانی ۲۰۱۸ روسیه در توضیح بیشتر از خاطرات کودکی‌اش می‌گوید: «اولین خاطره من از جام جهانی، جام جهانی ۲۰۰۲ کره جنوبی - ژاپن بود که در فینال برزیل با دو گل رونالدو آلمان را شکست داد و فکر کنم یکی از گل‌های او روی یک ریباند بود. صحنه قهرمانی برزیل و رونالدوی برزیلی با آن بازی‌های زیبا و فوق‌العاده‌اش را به یاد دارم و این به یادماندنی‌ترین لحظه زندگی کودکی من از جام جهانی است».

وی درباره تجربه‌اش از بازی در جام جهانی ۲۰۱۸ و تقابل با پرتغال و ستاره‌ای چون کریستیانو رونالدو می‌گوید: «در کل این بازی‌ها فراموش‌نشدنی است. وقتی وارد استادیوم می‌شوید، آن جو و هیجان آنقدر زیباست که توصیف کردنش خیلی سخت است. به خصوص بازی روبه‌روی بازیکنی که به همراه لیونل مسی از بهترین بازیکنان دنیاست و او روبه‌روی من بازی می‌کرد. آن لحظه فکر می‌کردم که چه افتخار بزرگی نصیب من شده است روبه‌روی چنین بازیکنی بازی کردم و توانستم رونالدو را کنترل کنم و این از لحظات به یادماندنی زندگی من بود».

رضاییان خاطره‌اش درباره مهار رونالدو در جام جهانی ۲۰۱۸ را اینگونه بازگو می‌کند: «زمانی که با پرتغال بازی داشتیم و در تونل استادیوم بودیم من مثل همیشه می‌خواستم هیجانی بدهم و به بازیکنان گفتم فریاد بزنید که استرس از بدن‌تان خارج شود. آن لحظه همه یک مدلی همدیگر را تشویق می‌کردیم یا با داد زدن همدیگر را صدا می‌زدیم که پرتغالی‌ها ترسیده بودند. البته ترس نبود، شاید تعجب بود. ما همین روند را در زمین هم داشتیم و با یک نگاه دوستانه و برادرانه کار را ادامه دادیم. مثلاً خود من مأمور مهار رونالدو بودم و به خوبی آن کار را کردم و نتوانست کاری کند. او حتی پنالتی هم از دست داد».

اما حسرت بزرگ بازیکن تیم ملی فوتبال ایران چیست. او در پاسخ به این پرسش گفت: «در بازی با پرتغال سزاوار برد بودیم و یکی از بهترین بازی‌های ایران را در جام جهانی دیدیم. شاید اگر در جام جهانی کمی شانس ما را همراهی می‌کرد، البته غیر از بازی با مراکش که شانس خیلی کمک‌مان کرد، مطمئناً می‌توانستیم به‌عنوان تیم اول صعود کنیم».

وی بازی در جام جهانی را اینگونه توصیف می‌کند: «وقتی برای کشورم بازی می‌کردم، حاضر بودم آن لحظه جانم را هم بدهم. حاضر بودم، سر و بدنم را روبه‌روی توپ قرار دهم تا عبور نکند و به سمت دروازه ما برود که گل شود. جز اینکه به موفقیت تیم ملی ایران، کشورم فکر کنم، چیزی نبود. اینکه بتوانیم مردم کشورم را خوشحال کنیم و بالاتر از این ارزشی برای ما نیست که بتوانیم مردم کشور را خوشحال کنیم و ما با تمام وجود این کار را کردیم».

 

 

ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* نظر:
شماره پیامک:۳۰۰۰۷۶۴۲ شماره تلگرام:۰۹۱۳۲۰۰۸۶۴۰
خبر کوتاه
پربیننده ترین
آخرین اخبار
پرطرفدارها